The Hateful 8

Ο βραβευμένος με Όσκαρ, διευθυντής φωτογραφίας Robert Richardson, αναλύει σε βάθος τις τεχνικές λεπτομέρειες γυρίσματος της ταινίας με τη διαδικασία του μεγάλου φόρμά αναμορφικού φιλμ, που έχει να χρησιμοποιηθεί 50 χρόνια. Η νέα ταινία του Quentin Tarantino, The Hateful Eight , γυρίστηκε με 65mm φιλμ με κλασσικούς φακούς της Panavision,  και με τον πιο ευρύ λόγο διαστάσεων 2.76:1. Είναι η πρώτη κινηματογραφική ταινία που θα προβληθεί σε 70mm εδώ και 50 χρόνια.

O Richardson υποστήριξε ότι η Ultra Panavision 70 δεν ενισχύει απλώς την αντίληψη ότι το φιλμ μπορεί να συνυπάρξει με το ψηφιακό: Παρέχει απαράμιλλη  θέαση, ανάλυση και ομορφιά που όλοι θα έπρεπε να τη χρησιμοποιούν. ¨Όταν είδαμε τον Samuel Jackson σε ένα κοντινό, το δέρμα φαινόταν εκπληκτικό! Είναι αξιοσημείωτο. Δεν χρησιμοποιήσαμε καθόλου diffusion, τα μόνα φίλτρα που βάλαμε ήταν στα εξωτερικά πλάνα. Ήταν εκπληκτικό!

Η ένατη ταινία του Tarantino (The Hateful Eight), αναφέρεται σε οκτώ ταξιδιώτες οι οποίοι συναντιώνται δέκα χρόνια μετά τον εμφύλιο πόλεμο, στο Wyoming. Μία ισχυρή χιονοθύελλα τους εμποδίζει να πάνε στο Red Rock, εκεί όπου ο κυνηγός επικηρυγμένων John Ruth (Kurt Russel) σκοπεύει να φέρει τη φυγά Daisy Domergue (Jennifer Jason Leigh). Συμμετέχουν επίσης οι Walton Goggins, Demian Bichir, Tim Roth, Michael Madsen and Bruce Dern.

Η τελευταία κυκλοφορία σε Ultra Panavision 70, ήταν η ταινία “Khartoum” (1966). Η λίστα περιλαμβάνει επίσης τις ταινίες “Ben Hur”, “Mutiny on the Bounty” και “It’s a Mad, Mad, Mad, Mad World”, “ The Fall of the Roman Empire”, “The greatest story ever told” και “The battle of the bulge”.

Στην πραγματικότητα, η Panavision πήρε τον Tarantino σε μια αίθουσα προβολής και τον εξέπληξε με την αρματοδρομία απο το “Ben Hur”, ξεκινώντας τη σκηνή με τις πλευρές σε κανονικό πλάτος και μετά αποκαλύπτοντας όλο το κάδρο…Μόλις το είδε αυτό ο Ταραντίνο, ενθουσιάστηκε.

Ο Richardson είπε οτι όλα αυτά ξεκίνησαν εντελώς τυχαία: “Αρχίσαμε να σκεφτόμαστε πως θα γυρίζαμε την ταινία με το κλασσικό φορμά για τα 65mm και μια μέρα ήμουνα με τον Gregor Tavenner ,(1ος βοηθός οπερατέρ) και ο Dan Sasaki (VP του τμήματος μηχανικής των οπτικών της Panavision) μας έδειχνε τους κανονικούς φακούς της Panavision για 65mm. Παρατήρησα όμως ότι ένα ράφι ήταν γεμάτο με κάποιους φακούς περίεργου σχήματος (τριγωνικοί με πρίσμα). Ήταν Ultra Panavision φακοί. 

Ο Sasaki έβαλε τους φακούς στον προτζέκτορα και ο Richardson πορώθηκε! Πριν ακόμα τεστάρει τους φακούς, η Panavision έριξε όλο της το βάρος στο πρότζεκτ και το ίδιο έκαναν η Kodak και τα εργαστήρια FotoKem. Ο Richardson έκανε το πρώτο τεστ σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες καθώς έψαχνε τοποθεσίες με πανέμορφη θέα στο Telluride του Collorado. Η Panavision έπρεπε να αναμορφώσει και να βάλει νέα επίστρωση σε 19 φακούς για focus-pulling. Η ομάδα χρησιμοποίησε μια πολύ αναλογική προσέγγιση στο “γύρισμα” στο Telluride και στα Red Studios στο Λος Άντζελες, όπου χαμήλωσαν τη θερμοκρασία στους 30 βαθμούς. Έκαναν γυρίσματα σε 70mm, χωρίς ψηφιακά μέσα, και το φιλμ επιχρωματίστηκε φωτοχημικά με τον παλιό τρόπο, από τη FotoKem. Κάποια Σινεμά θα εξοπλιστούν με αναμορφικούς φακούς για 70mm προτζέκτορες. Θα υπάρξει βέβαια και ψηφιακή διανομή από την TWC στις 8 Γενάρη του 2016, η οποία θα συνεχίσει να προβάλλει την ταινία σε 70mm. Με δύο κάμερες στη διάθεση του και τον Tarantino να τραβάει κάποια πλάνα μόνος του, ο Richardson έπρεπε να συνηθίσει κάποιες αντιξοότητες: μικρές χρωματικές εναλλαγές μετά την αλλαγή φακών ή  περίεργες διαθλάσεις του φωτός όταν βιντεοσκοπούσε δύο πρόσωπα μπροστά σε τζάκι.

“Το πιο περίπλοκο πράγμα για μένα ήταν ότι το σετ ήταν κυρίως το κτίριο όπου φτάνουν με την άμαξα, εξήγησε ο Richardson. “ Αλλά όπου κι αν τραβήξεις ένα medium πλάνο με τους φακούς, βλέπεις τα ⅔ του δωματίου ή και περισσότερο, επειδή είναι πολύ ευρύ το κάδρο. Φωτίζεις όλο το σετ και άλλοι χαρακτήρες είναι συνεχώς στο κάδρο. Ο Quentin, είδε πρώτα το “Mad, Mad World”. Αυτό που συνέβη σε εκείνη την ταινία είναι ότι είχες ένα medium πλάνο με όλους τους χαρακτήρες στο κάδρο. Ήταν μεγάλη αλλαγή για όλους μας.”

Τα εσωτερικά πλάνα φωτίστηκαν θερμά ενώ τα εξωτερικά ψυχρά. Ο Sasaki έκανε τροποποιήσεις στους φακούς όσον αφορά στο θέμα της οξύτητας στα κοντινά πλάνα (μέχρι ένα μέτρο).” Ο Quentin αρέσκεται να τραβάει με πολλούς μάστερ φακούς γιατί οι ταινίες του βασίζονται στους διαλόγους. Δουλέψαμε μόνο με prime φακούς. Δέχτηκε τους περιορισμούς των 65mm. Υπάρχουν περισσότεροι χαρακτήρες στο κάδρο- το λιγότερο 4 σε κάθε σκηνή- και μπορούσε να δει την ποιότητα της εικόνας και να κάνει γρήγορες αλλαγές σε makeup και μαλλιά Όλοι ξέραμε ότι θα είχαμε περιορισμούς και προβλήματα με την κάμερα των 65mm γιατί δε χρησιμοποιείται συχνά, αλλά ευτυχώς αντιμετωπίσαμε ελάχιστες δυσκολίες με τον εξοπλισμό,” ανέφερε ο Richardson.

Εξαιτίας της κλειστοφοβικής και υποφωτισμένης φύσης της ταινίας, η χρήση της Ultra Panavision φαινόταν όχι και τόσο κατάλληλη. Ο Tarantino όμως δεν ήταν διατεθειμένος να  αφήσει αυτή την ιστορική ευκαιρία να πάει χαμένη. Σε ένα έξυπνο παιχνίδι κρυφτό, χρησιμοποίησε το κάδρο έτσι ώστε να δείξει σκόπιμα λιγότερα ή περισσότερα όταν ήθελε να κρύψει σημαντικές πληροφορίες για το χαρακτήρα.

“Υπάρχει μεγάλο μέρος του εσωτερικού χώρου διαθέσιμο στο θεατή κάτι που άρεσε και στους ηθοποιούς. Επίσης, πιστεύω ότι απήλαυσαν το οπτικό αποτέλεσμα σε ότι είχε να κάνει με τα πρόσωπα τους,” είπε ο Richardson, ο οποίος παραδέχτηκε πως ο φωτοχημικός επιχρωματισμός ήταν τρομαχτικός.

“Θα μπορούσα να βασιστώ σε ένα ψηφιακό μέσο ώστε να μπορώ να διορθώσω κάποια πράγματα μετά. Για παράδειγμα, συνειδητοποιείς ότι κάποιο background είναι “καμένο” αλλά δεν θες να αφιερώσεις χρόνο να βάλεις gel. Ξέρεις ότι μπορείς να το σώσεις με το παράθυρο και tracking, ή αν ο καιρός δεν ταιριάζει απόλυτα, είναι πιο εύκολο να φτιάξεις ένα λουκ μεταξύ ηλιοφάνειας και συννεφιάς.

“Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει διόρθωση. Αυτό που τραβάς αυτό παίρνεις. Δεν μπορείς να φτιάξεις έναν τοίχο που δεν φώτισες καλά. Εάν είσαι υπερεκτεθιμένος σε μια πλευρά με ήλιο, θα έχεις ήλιο. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Έτσι, o Quentin, εργάστηκε πολύ σκληρά προσπαθώντας να βεβαιωθεί ότι οι καιρικές συνθήκες θα ήταν όπως ήθελε για τα γυρίσματα. Και με βοήθησε πολύ με αυτό τον τρόπο. Συνηθίζει να μου λέει,’ Εάν κοιτάζουν τη δουλειά σου, δεν ακούν τα λόγια μου.’ Θα προσπαθήσει για το καλύτερο ανεξάρτητα από τις συνθήκες του φωτισμού.”